ارتباط ریسک شرکت و نوسانات سود جامع

قسمتی از متن پایان نامه :

2.6.3 شیوه­­ گزارشگری سود جامع

در قسمت قبل اظهار گردید که اصطلاح سود جامع برای کل اجزای سود جامع، یعنی سود خالص و سایر اجزای سود جامع، به کار می­رود. در واقع، از آنجا که صورت سود (زیان) جامع دربرگیرنده­ی کلیه­ی درآمدها و هزینه­های شناسایی شده، اعم از تحقق­یافته و تحقق­نیافته می باشد، سود یا زیان خالص دوره مالی به عنوان اولین قلم در صورت سود (زیان) جامع انعکاس می­یابد. این به آن معنی می باشد که صورت سود (زیان) دوره، یکی از اقلام صورت سود (زیان) جامع را به صورت کامل نشان می­دهد و سایر درآمدها و هزینه­های شناسایی شده، که ناشی از موارد موقتی و غیرعادی بودند، به گونه جداگانه در صورت سود (زیان) جامع انعکاس می­یابد.

حال، سوال اصلی این می باشد که سایر اجزای سود جامع، در کدام قسمت از صورت­های مالی بایستی گزارش گردد؟ سایر اجزای سود جامع، اغلب متشکل از اقلامی هستند که به گونه بالقوه با ارزش­های جاری مرتبط هستند. در گذشته، در صورت­های مالی مبتنی بر ارزش­های تاریخی به دلیل آن که اجازه داده نمی­گردید تا اقلامی که به گونه بالقوه با ارزش مرتبط هستند، در صورت عملکرد مالی منعکس شوند، لذا این اقلام، مانند سایر اجزای سود جامع، را به گونه مستقیم در بخش حقوق صاحبان سرمایه منعکس می­کردند یا بعضاً آنها را مورد شناسایی و اندازه­گیری قرار نمی­دادند. اما در سال­های اخیر با پذیرش رویکرد ارائه­ی صورت­های مالی بر مبنای ارزش­های منصفانه، این نحوه اقدام با انتقادهای شدیدی رو به رو شده می باشد.

منتقدان بر این باورند که عدم گزارش تغییرات با اهمیت ارزش در صورت عملکرد مالی و انعکاس مستقیم آن در بخش حقوق صاحبان سرمایه، کیفیت سود را کاهش می­دهد و به تأثیر آن به عنوان یک ورودی مهم در ارزش­گذاری آسیب وارد می­سازد. در این راستا، مدیران به مدیریت سود تشویق می­شوند و این امر باعث می­گردد، بهره گیری­کنندگان از صورت­های مالی با استنباط­های گمراه­کننده­ای مواجه شوند (واتس و زیمرمن، 1986). تدوین­کنندگان استانداردهای حسابداری در بسیاری از کشورها به مقصود پاسخگویی به این انتقادات و نیاز به افزایش سطح شفافیت و مرتبط بودن صورت­های مالی با ارزش شرکت، به سوی پذیرش رویکرد شمول کلی سود (سود فراگیر) گام برداشته­اند. پس، امروزه سایر اجزای سود جامع را به جای ارائه در بخش حقوق صاحبان سرمایه، تحت سرفصلی جداگانه در صورت عملکرد مالی ارائه می­کنند.

دو روش برای ارائه­ی سایر اجزای سود جامع در صورت عملکرد مالی هست:

  1. ارائه­ی این اقلام در انتهای صورت سود (زیان) دوره و پس از جمع سود خالص (رویکرد ارائه­ی یک صورت عملکرد واحد)،
  2. ارائه­ی این اقلام در یک صورت جداگانه (رویکرد ارائه­ی دو صورت عملکرد مالی جداگانه) (IAS1، بند 81).

براساس استاندارد حسابداری بین­المللی شماره 1، که ماحصل پروژه مشترک IASB/FASB بود، یک واحد تجاری برای ارائه­ی اجزاء درآمد و هزینه خود، به بهره گیری از هر دو روش فوق مجاز می باشد. البته پیش از صدور استاندارد حسابداری بین­المللی شماره 1، همانطورکه در پیش­نویس اولیه­ی این استاندارد هم می­توان نظاره نمود، هر دو هیئت پیشنهاد کردند تا تنها یک رویکرد، یعنی ارائه یک صورت عملکرد مالی واحد، باقی بماند و دیگر شکل­های گزارشگری، یعنی ارائه دو صورت عملکرد مالی جداگانه و ارائه در صورت تغییرات حقوق صاحبان سهام، حذف گردد. به این دلیل که، هدف این پروژه تهیه استانداردی با بالاترین کیفیت و حذف تفاوت­ها بین شکل­های متفاوت ارائه در بین مؤسساتی می باشد که از IFRS و GAAP پیروی می­کنند. ارائه دادن چنین صورت واحدی از سود جامع قابلیت مقایسه صورت­های مالی را بهبود خواهد بخشید و به بهره گیری­کنندگان کمک خواهد نمود تا آسان­تر اطلاعات را در تحلیل­های خود درک و مورد بهره گیری قرار دهند، زیرا آنها تنها به یک صورت مالی برای اطلاعات در ارتباط با تغییرات غیرمالکانه در خالص دارایی­های واحد تجاری نیاز دارند.

دیدگاه دو هیئت مبنی بر ارائه­ی تمامی اجزای سود جامع در صورتی واحد، با شواهدی که از مطالعات بدست آمده، سازگار می باشد، مبنی بر اینکه بهره گیری­کنندگان واکنش بیشتری به سایر اجزای سود جامع نشان می­دهند هنگامی که آنها را در محل مورد انتظار خود می­بینند. پس، پیش­بینی می­گردد اگر مؤسسات سایر اجزای سود جامع را در صورت سود (زیان) جامع نشان دهند توانایی بهره گیری­کنندگان برای توجه متناسب به اطلاعات افزایش می­یابد. هر یک از اجزای سایر درآمدها بایستی با بخش یا گروه­های داخل بخش­ها در صورت وضعیت مالی مرتبط گردد. بجای آوردن چنین امری به بهره گیری­کنندگان کمک می­کند تا ارتباط­ی بین صورت وضعیت مالی و صورت سود (زیان) جامع را درک کنند. اما، در نهایت هر دو هیئت پس از دریافت اظهارنظرهای مخالف و نظاره­ی نگرانی­های مخالفان، حاضر به پذیرش هر دو رویکرد شدند.

گزارشگری سود جامع در یک صورت عملکرد واحد مسئله­ای بحث­برانگیز می باشد. موافقین گزارشگری سود جامع در یک صورت عملکرد واحد عقیده دارند که سود و زیان اندازه­گیری شده بر مبنای جامع، به این دلیل که کلیه­ی تغییرات در خالص دارایی­هایی را که ناشی از منابع غیرمالکین در طی یک دوره بوده می باشد را در بر می­گیرد، عملکرد شرکت را بهتر از سایر اندازه­گیری­های سود نشان می­دهد و همچنین، شفافیت، پایداری و قابلیت مقایسه را افزایش می­دهد (IASB، 2009، بند 39). درحالی­که مخالفان گزارشگری سود جامع در یک صورت عملکرد واحد بر این باورند که گنجاندن اقلام تحقق­نیافته در سود، توانایی سود را برای انعکاس دورنمای جریان­های نقدی بلندمدت شرکت کاهش می­دهد. آنها همچنین اظهار می­کنند که گنجاندن سایر اجزای سود جامع همراه با نتایج کسب و کار اصلی، بهره گیری­کنندگان از صورت­های مالی را به اشتباه می­اندازد و به سوءتعبیرهای مهمی از عملکرد یک شرکت منجر می­گردد (IASB، 2009، بند 40). در واقع، نگرانی اصلی مخالفان گزارشگری سود جامع در یک صورت عملکرد واحد، بابت تأثیراتی می باشد که این سوء­تعبیرها می­تواند در ریسک شرکت و درنتیجه قیمت سهام داشته باشد.

بر طبق استاندارد حسابـداری شماره 6 ایران، از میان دو روش مجاز در IAS1، تنها روش دوم یعنی ارائه­ی سایر اجزای سود جامع در یک صورت مالی جداگانه، مجاز می­باشد. بر همین اساس، صورت سود (زیان) جامع بایستی موارد زیر را به ترتیب نشان دهد:

  1. کل سود (زیان) خالص دوره مالی،
  2. سایر درآمدها و هزینه­های تفکیک شده به تفکیک (منطبق با جدول 2.2)،
  3. تعدیلات سنواتی (استاندارد حسابداری شماره 6 ایران، بند 8).

با در نظر داشتن اهمیت شیوه­ی طبقه­بندی اقلام در قابلیت فهم صورت­های مالی، در قسمت بعدی در ارتباط با نحوه­ی طبقه­بندی و ارائه­ی آنها براساس شیوه­ی جدید ارائه­ی صورت­های مالی که منطبق با IAS1 می باشد، بحث می­گردد تا فهم مطالب اظهار شده، برای خوانندگان آسان­تر گردد.

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 پرسش ­های پژوهش:

براساس مطالعات اکتشافی و مطالب مطرح شده و پرسش آغازین ارائه شده در قسمت انتهایی اظهار مسئله پرسش­های زیر قابل طرح می باشد:

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

  1. آیا سود جامع نسبت به سود خالص نوسان بیشتری دارد؟
  2. آیا نوسانات سایر اجزای سود جامع[1] با ریسک بازار شرکت ارتباط معنی­داری دارد؟
  3. آیا نوسانات سایر اجزای سود جامع با قیمت بازار سهام شرکت ارتباط معنی­داری دارد؟
  4. آیا سود خالص نسبت به سود جامع قدرت پیش­بینی بیشتری برای پیش­بینی جریان وجه نقد عملیاتی دوره بعددارد؟
  5. آیا سود خالص نسبت به سود جامع قدرت پیش­بینی بیشتری برای پیش­بینی سود خالص دوره بعد دارد؟

[1] . در این پژوهش معیار محاسبه نوسانات سایر اجزای سود جامع برابر می باشد با مابه­ التفاوت نوسانات سود جامع و سود خالص.

پایان نامه رابطـه ریسـک شـرکت و نوسـانات سـود جامـع

پایان نامه رابطـه ریسـک شـرکت و نوسـانات سـود جامـع

پایان نامه - تز - رشته حسابداری