ارتباط ریسک شرکت و نوسانات سود جامع

قسمتی از متن پایان نامه :

3.2 مدل مفهومی و فرضیه ­های پژوهش

3.2.1 مدل مفهومی پژوهش

امروزه بحث متناسب­سازی استانداردهای حسابداری بین­المللی با استانداردهای حسابداری ملی در اولویت ملاحظات گزارشگری مالی قرار گرفته و به یکی از مباحث داغ در حرفه حسابداری ایران تبدیل شده می باشد. متناسب­سازی به معنی کاهش تفاوت­های میان استانداردهای حسابـداری ملی به حداقل ممکن می باشد (خوش­طینت و رحیمیمان، 1383). از دیدگاه نظری این توافق هست که داشتن مجموعه­ی واحدی از استانداردهای با کیفیت بالا، به سود سرمایه­گذاران می باشد و منجر به کاهش هزینه­های اداری جهت دسترسی به بازارهای سرمایه در سراسر جهان می­گردد. در یک بازار سرمایه­ی یکپارچه، منطق وجود مجموعه­ی واحدی از استانداردها عیان می باشد، زیرا این مجموعه واحد، مقایسه­پذیری و درک گزارشگری مالی را بهبود می­بخشد و به کارگیری سرمایه در فراسوی مرزها را کاراتر می­سازد.

اما کوشش برای متناسب­سازی استانداردهای حسابداری در سطح بین­المللی، زمانی قرین موفقیت خواهد بود که در خصوص پذیرش و اجرای آن اطمینان لازم به وجود آید. این اطمینان غیر از با شناخت استانداردهای حسابداری بین­المللی و تأثیر پذیرش آنها بر بازار سهام داخلی امکانپذیر نیست. پس، پیش از پذیرش استانداردهای حسابداری بین­المللی، می­بایست به دقت آنها را مورد مطالعه قرار داد و موارد افتراق آنها را با استانداردهای حسابداری ملی معین نمود. بی­شک با تعیین موارد افتراق موجود بین استانداردهای حسابداری ملی و بین­المللی، اقدام متناسب­سازی استانداردها با آگاهی و سرعت بیشتری انجام خواهد گردید.

در میان استانداردهای حسابداری گوناگون، استاندارد مربوط به شیوه­ی گزارشگری سود جامع جایگاه ویژه­ای دارد به این دلیل که سود یکی از مهم­ترین معیارها برای ارزیابی عملکرد شرکت و مدیریت و تصمیمات سرمایه­گذاران محسوب می­گردد. علت تأکید بر سود جامع هم آن می باشد که آن همه­ی تغییرات غیر مالکانه در حقوق صاحبان سهام، در طی یک دوره را در برمی­گیرد و لذا عملکـرد شرکت را بهتـر از سایر روش­های اندازه­گیری سود نشان می­دهد. استاندارد حسابداری بین­المللی شماره 1 با عنوان “نحوه­ی ارائه­ی صورت­های مالی”، استانداردی می باشد که به این موضوع پرداخته می باشد.

همانطور که در فصل دوم نیز اظهار گردید، اصطلاح سود جامع برای توصیف کل اجزای آن، یعنی سود خالص و سایر اجزای سود جامع بهره گیری می­گردد. سود خالص درآمدها و هزینه­های مرتبط با مبادلات و رویدادهای عادی را که طی یک دوره­ی مشخص در یک واحد تجاری به وقوع پیوسته­اند، گزارش می­کند. درحالی­که، سایر اجزای سود جامع تصریح به درآمدها، هزینه­ها، سودها و زیان­هایی دارد که به دلیل ماهیت موقتی و غیرعادی خود از سود خالص حذف و تحت بخشی جداگانه با عنوان سایر اجزای سود جامع در صورت عملکرد مالی نشان داده می­شوند (IAS1، بند 7).

در ارتباط با سایر اجزای سود جامع دو پرسش مطرح می باشد که لازم می باشد قبل از تهیه­ی صورت­های مالی به آن پاسخ داده گردد:

  1. متشکل از چه اقلامی باشد؟
  2. در کدام قسمت از صورت­های مالی گزارش گردد؟

در پاسخ به سوال اول بایستی گفت که سایر اجزای سود جامع متشکل از اقلام گوناگونی می باشد و در استانداردهای حسابداری مختلف، متفاوت می باشد. در مورد این موضوع به گونه مفصل در فصل دوم بحث شده می باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر به قسمت 2.6 مبانی نظری پژوهش مندرج در فصل دوم مراجعه نمایید. اما در خصوص سوال دوم بایستی به این نکته تصریح کنیم که برای ارائه­ی سایر اجزای سود جامع سه روش به تبیین زیر هست:

  1. گزارش سایر اجزای سود جامع به عنوان بخشی از صورت تغییرات در حقوق صاحبان سرمایه،
  2. گزارش سایر اجزای سود جامع در انتهای صورت سود (زیان) دوره (رویکرد ارائه­ی یک صورت عملکرد مالی واحد)،
  3. گزارش سایر اجزای سود جامع در یک صورت عملکرد مالی جداگانه (رویکرد ارائه­ی دو صورت عملکرد مالی جداگانه).

هیئت استانداردهای حسابداری مالی در پیش­نویس نحوه­ی گزارشگری سود جامع (FASB, 1996)، بهره گیری از هر سه روش فوق را برای ارائه­ی سایر اجزای سود جامع مجاز می­داند تا اینکه در سال 2011، در بروزرسانی استانداردهای حسابداری شماره 05-2011، موضوع 220 با عنوان “ارائه­ی سود جامع” گزارش سود جامع را در صورت تغییرات حقوق صاحبان سرمایه حذف می­کند (FASB, 2011). علت حذف این روش آن بود که در صورت­های مالی بر مبنای ارزش­های تاریخی به دلیل آنکه اجازه داده می­گردید تا بسیاری از اقلامی که به صورت بالقوه با ارزش مرتبط هستند در صورت عملکرد مالی انعکاس نیابند و مستقیماً در بخش حقوق صاحبان سرمایه ترازنامه منعکس شوند یا حتی مورد اندازه­گیری و شناسایی قرار نگیرند، صورت­های مالی از شفافیت کمتری برخوردار بوده و همواره مورد انتقاد بوده­اند. عدم گزارش تغییرات بااهمیت ارزش شرکت در صورت عملکرد مالی و انعکاس مستقیم آن در بخش حقوق صاحبان سرمایه ترازنامه کیفیت سود را کاهش می­دهد و به تأثیر آن به عنوان یک ورودی مهم در ارزش­گذاری آسیب وارد می­سازد. در این راستا، مدیران به مدیریت سود تشویق می­شوند و باعث می­گردد بهره گیری­کنندگان اطلاعات مالی با استنباط­های گمراه­کننده­ای روبرو شوند (واتس و زیمرمن، 1986).

به گونه مشابه، IASB نیز در استاندارد حسابداری بین­المللی شماره 1 با عنوان “نحوه­ی ارائه صورت­های مالی” رویکرد ارائه یک صورت عملکرد واحد و رویکرد ارائه­ی دو صورت عملکرد جداگانه را برای گزارشگری سایر اجزای سود جامع (IASB,2007)، پذیرفت هر چند که به بهره گیری از روش اول، یعنی رویکرد ارائه­ی یک صورت عملکرد واحد، تأکید بیشتری دارد. در ایران رویکرد ارائه­ی دو صورت عملکرد جداگانه پذیرفته شده می باشد.

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 پرسش ­های پژوهش:

براساس مطالعات اکتشافی و مطالب مطرح شده و پرسش آغازین ارائه شده در قسمت انتهایی اظهار مسئله پرسش­های زیر قابل طرح می باشد:

  1. آیا سود جامع نسبت به سود خالص نوسان بیشتری دارد؟
  2. آیا نوسانات سایر اجزای سود جامع[1] با ریسک بازار شرکت ارتباط معنی­داری دارد؟
  3. آیا نوسانات سایر اجزای سود جامع با قیمت بازار سهام شرکت ارتباط معنی­داری دارد؟
  4. آیا سود خالص نسبت به سود جامع قدرت پیش­بینی بیشتری برای پیش­بینی جریان وجه نقد عملیاتی دوره بعددارد؟
  5. آیا سود خالص نسبت به سود جامع قدرت پیش­بینی بیشتری برای پیش­بینی سود خالص دوره بعد دارد؟

[1] . در این پژوهش معیار محاسبه نوسانات سایر اجزای سود جامع برابر می باشد با مابه­ التفاوت نوسانات سود جامع و سود خالص.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

پایان نامه رابطـه ریسـک شـرکت و نوسـانات سـود جامـع

پایان نامه رابطـه ریسـک شـرکت و نوسـانات سـود جامـع

پایان نامه - تز - رشته حسابداری